Fiction : ViewFinder
Pairing : Asami Ryuichi x Fei Long
Type : Fan Fiction
Rate : NC-17
:
[Whose Asami??]
:
ณ แมนชั่นสุดหรู ที่อาซามิซื้อทิ้งไว้ ใจกลางกรุงโตเกียว.....ชั้นที่ 73
คลิ๊ก.....!
เสียงรองเท้าย่ำลงบนพรมอิตาลีชั้นดี
แล้วเดินผ่านหน้าห้องนั่งเล่น ที่จัดตกแต่งให้เป็นสไตล์เอเชียตอนบน
รูปปั้นวัตถุโบราณ ที่จัดเรียงเป็นหย่อมๆ ราวเต็มใจที่จะอยู่กับเจ้าของห้องกลายๆ
ด้วยความที่มันถูกเอาใจใส่ดูแลอยู่เสมอ
เครื่องถ้วยชามที่คร่ำครึ ไม่ค่อยเหมาะกับใบหน้าที่ดูงดงามปานหญิงสาวเช่นนั้นเลยไม่....
สวบ...!!.....
"อืม......" ชายหนุ่มร่างสูงหลับตาลงบนไหล่กว้างของอีกฝ่าย.....ปลายจมูกแตะเข้ากับเรียวผมยาวพริ้วที่สะบัดด้วยแรงตกใจ
"เฮือก!........เล่นอะไรอย่างงี้อีกแล้วนะ....อาซามิ!"
"เล่นอย่างงี้แล้วก็ยังตกใจอยู่อีกเหรอ" ชายหนุ่มยังคงคลุกเคล้าใบหน้ากับเรือนผมที่ยาวสลวยลงมาเลยเอว
"หึ.....ไปทำอะไรมาล่ะ....ถึงมาออดอ้อนอย่างนี้น่ะ" ใบหน้าเรียวฝืนอ้อมกอดแล้วหันมา
"ไหน...ว่ามาซิ!!" สายตาดุดันช้อนขึ้นมองแกมหยอกเล็กน้อย คาดคั้น.....ใช่ดูจริงจัง
เพราะเรียวปากที่แอบอมยิ้มนั่น ทำให้อาซามิรู้ดีว่า นั่นคือคำถาม 'ที่ทำเหมือนเอาแต่ใจกับเขา' เท่านั้น
"เปล่านี่....ฉันไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย แค่อยากกอดให้ชื่นใจน่ะ ว่าไง มาตั้งแต่เมื่อไหร่?"
"ฮึ.....ก็นานพอที่จะเดาได้ว่า นายไปอยู่ไหนมาน่ะสิ"
"หือ?" อาซามิเลิกคิ้ว
"ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลย ไปหาเด็กนั่นมาล่ะสิ......ใช่มั้ย?"
ดวงตาเรียวเล็กดูเง้างอนในสายตาอาซามิ แม้ว่าจะไม่พูดอะไรออกมาเท่าไหร่
แต่อาซามิก็รู้ดีว่า....ใบหน้าเรียวไม่เคยเรียกร้องอะไรจากเขาเลย จนอาซามิอดที่จะสวมกอดชายหนุ่มร่างบางตรงหน้าไว้ไม่ได้
"อืม...ใช่" ร่างบางในอ้อมกอดเขาหลับตาลง ราวกับจะซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้ภายในให้ลึกที่สุด
"หือ? ไม่ใช่เหรอ?......เวลานายอยู่ในอ้อมกอดชั้น ก็เหมือนลูกนกตัวน้อยๆ ของชั้นทุกที"
อาซามิประคองใบหน้าให้หันมาที่เขา แล้วสองมือประสานกันที่ท้ายทอยเฟยหลง.....ก้มลงจ้องหน้า เอาคำยืนยัน.......
เฟยหลงอึดอัดเล็กน้อย ที่จู่ๆ อาซามิมาพูดอะไรน่าอาย.....ใช่สิ.....เขาไม่เคยต้านทานร่างใหญ่นี้ได้เลย
"พูดอะไรบ้าๆ......" เฟยหลงสะบัดหน้าไปอีกทางด้วยความอาย
อาซามิได้ที ก็ยิ้มกรุ่มกริ่ม ไม่นึกว่าไม่ได้เห็นหน้าเฟยหลงนาน แล้วจะได้เห็นอากัปกิริยาอย่างนี้ได้ จึงนึกขำเล็กน้อย
"หัวเราะอะไร?......แล้วลูกนกอีกตัวของนายล่ะ?" อาซามิรู้ดีว่าเฟยหลงหมายถึงใคร?
"ทำไมชอบถามจัง นายเป็นเจ้าของฉันเหรอ?"
"......." เฟย อึ้งไป
.....เขาไม่เคยรู้ถึงสถานะของตัวเองเลยซักนิด.....ว่าเขาเป็นอะไรสำหรับอาซามิกันแน่.....?
ก็คงได้แต่ต้องกลบเกลื่อนความรู้สึกไปอย่างนี้.....เขาก็คงเป็นเพียงที่พักใจของอาซามิเท่านั้น
"ฉันไม่สนใจก็ได้ แต่อยากจะรู้ว่า เด็กนั่นให้นายได้อย่างนี้หรือเปล่า......"
จบประโยค เฟยหลงคล้องแขนตัวเองเข้ากับคออาซามิ
แล้วประกบริมฝีปากที่ค่อยข้างจะเย็นชืด เพราะลมที่โกรกพัดผ่านตลอดเวลาสักครู่นี้.......
"อื้อ......" รอยจูบที่อ่อนโยนที่โหยหา ทั้งๆ ที่เป็นคนเริ่มก่อนเองแท้ๆ แต่เฟยหลงก็ต้องอ่อนแรง เมื่ออาซามิดุนดันลิ้นกลับ
"ฮ้า......" อาซามิปล่อยให้เฟยหลงได้หายใจบ้าง เมื่อเขาเร่งรัดจนถูกทักท้วงด้วยแรงผลักดันทั้งสองมือที่หน้าอก
อาซามิกลับรวบเอวคอดกระชับเข้ามาแนบแน่น แล้วเฟยหลงจะหายใจได้อย่างไร.....?
"อืม......นายยังร้อนแรงเหมือนเดิมนะ" อาซามิพูดพร้อมยิ้มด้วยมุมปาก ส่วนเฟยหลงน่ะเหรอ....
แทบจะยืนไม่อยู่เอาทีเดียว
"นายอยากจะให้ฉันช่วยพิสูจน์ใช่มั้ย? เท่านี้ยังไม่พอหรอกนะ" อาซามิคว้าหมับเข้ากลางลำตัว แล้วอุ้มร่างบางไว้ในอ้อมแขน
เฟยหลงยังตั้งตัวไม่ติด เพียงแค่จูบของอาซามิเท่านั้นทำให้ร่างบางที่ดูเข้มแข็งอ่อนระทวยลงได้ในพริบตา
อาซามินี่ซิ เครื่องร้อนอีกแล้ว.....-- --"
"ดะ....เดี๋ยว....อา...ซามิ......"
"อะไรอีก?" หนุ่มใหญ่ถามไปงั้น ไม่ได้ต้องการคำตอบหรอก
สิ่งที่เขาจดจ่อคือ เสื้อผ้ากี่เพ้าที่ถอดยากถอดเย็นตรงหน้านี่ต่างหากเล่า.....น่าโมโหจริง....ฮึ่ม!!
"เดี๋ยว....ฉันยัง....ไม่ได้อาบน้ำเลย....เหนียวตัว ตั้งแต่มาแล้ว....."
อาซามิหยุดกึก! มองหน้าเฟยหลงเล็กน้อย จนเฟยหลงต้องเอียงคอ ราวกับจะถามว่า 'เป็นอะไร?'
"งั้นไปอาบน้ำ" สิ้นเสียงอาซามิ ร่างของเฟยก็ถูกฉุดจนกระเด็น กึ่งลากกึ่งจูงเข้าห้องน้ำ อาซามิยังอยู่ในชุดทำงาน.....
"เ.....ดี๊.....ย....ววววววววว~~!!!!" อาซามิหันมาตามเสียง
"นายยังไม่ถอดชุด...นี่...."
"ก็ให้นายถอดให้ไง"
"จะบ้าเหรอ??? ^&%#@*&%" เฟยหลงตกใจเล็กน้อย ไม่นึกว่าอาซามิจะพูดอย่างนั้น
แต่หน้าตาอาซามิไม่ได้บอกว่าจะพูดเล่นเลย -- --" ยังดูจริงจังไม่เปลี่ยนแปลง
"รึนายไม่อยากถอดให้ฉัน" อาซามิยังกำที่ข้อมือเล็ก
"เจ้าบ้า....." เฟยหลงต่อว่าไปงั้นแหละ.....แต่ใบหน้านั่นแดงไปด้วยเส้นเลือดฝอย -- --"
ซ่า!!!~~~
อาซามิปล่อยน้ำอุ่นๆ ให้ไหลแรง เฟยหลงยังยืนตระหนกอยู่
ร่างสูงเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ก่อนจะประคองใบหน้าที่ชุ่มโชกไปด้วยไอน้ำ จนกลายเป็นหยดน้ำประปราย ที่ผุดขึ้นบนผิวเนียน
และเรือนผมที่ชุ่มโชก.....เฟยหลงในสายตาอาซามิตอนนี้ ดูเซ็กซี่เป็นที่สุด......อา........
"ฉันทำให้นายร้อนกว่านี้......" อาซามิเปล่งเสียงแหบพร่าแข่งกับสายน้ำ
แม้เฟยหลงจะจับคำพูดนั้นไม่ค่อยถนัดนัก แต่ก็ไม่มีเวลาจะคิดอะไรแล้ว
ก็ตอนนี้ ริมฝีปากที่จะเอื้อนเอ่ยถาม ถูกชายหนุ่มประกบเอาไว้อย่างหนักหน่วง
"อืออ........"
มือใหญ่สอดแทรกเข้าไปในเรือนผมเพื่อประคองท้ายทอย และใบหน้าให้อยู่ในระดับที่จะรับกับจูบของเขาได้อย่างถนัดถนี่
เฟยหลงก็ใช่จะละหน้าที่ จะปล่อยให้เสียเวลาไปไย มือเรียวเล็กสอดแทรกผ่านกระดุมเม็ดแรกที่แอบแกะไปเรียบร้อยแล้ว
เข้าไปสัมผัสผิวที่รุ่มร้อนของอาซามิ.....และลูบไล้ไปมาเพื่อช่วยให้เขาอยากที่จะยื้อยึดตัวเองไว้ให้มากที่สุดให้ได้......
"อื้อ......" เสียงครางร้องสลับกับเสียงน้ำที่ไหลลงมาท่วมไปทั้งตัว
เฟยหลงพยายามจะร้องเรียกสิทธิที่จะถูกปลดปล่อยจากการเร่งรัดด้วยจูบที่แสนจะหนักหน่วงนั่น
"แฮ่ก.....แฮ่ก.....จะรีบไปไหนล่ะ....อาซามิ....แฮ่ก...." ปากก็ต่อว่าเค้า แต่เรี่ยวแรงตัวเองน่ะ ไม่มีหรอก
อาซามิเห็นอย่างนั้นก็ยิ่งชอบใจในความอวดเก่งของอีกฝ่าย
"ไปในที่ๆ มีนาย......" เสียงกระซิบสั่นพร่าไม่ต่างกัน.....เฟยหลงยิ้มแล้วช้อนตามองอย่างเย้ายั่ว
เขาชอบนักเชียวไอ้คำหวานที่ป้อนเข้ามาพร้อมกับยาพิษที่จะรุ่มร้อนต่อจากนี้
และนั่นอาซามิเองก็คงจะรู้...............ในเมื่อต่างคนต่างรู้ใจกันขนาดนี้แล้ว....จะมัวรอช้าไปไย
อาซามิปลดชุดประจำชาติได้สำเร็จ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนของเฟยหลงที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำที่ไหลหลากลงมาที่เขาทั้งสอง
เขาจ้องร่างของเฟยหลงที่ออกจะหนาวสั่นระริกเล็กน้อย เมื่อผิวบอบบางไม่มีอะไรห่มคลุม ดูเหมือนลูกนกดั่งที่เขาพูดไว้ไม่มีผิด
"มะ...มองอะไร?......" ดวงตาเรียวรีที่แทบจะขย้ำเขาได้ในพริบตา
ดวงตานี้แหละที่ทั้งดุดันและอ่อนโยนในบางเวลา เอ๊ะ! หรือเฉพาะเวลาอย่างนี้นะ.....
ดวงตานี้แหละที่เขาหลงใหลในตัวอาซามิ เขาแทบอยากจะควักลูกตาออกมา เพื่อไม่ให้อาซามิได้มองเห็นภาพใครอีก
แต่นั่นคงจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เมื่อเฟยหลงคิดได้ว่า....ยังมีอีกคนนึงที่ถูกอาซามิจับจ้องด้วยท่าทีเช่นนี้เหมือนกัน
.....เฟยหลงจึงสลัดความคิดนั่นออก.....
"จ้องอยู่ได้....." เสียงเฟยหลงสั่นเล็กๆ และก็ทำให้อาซามิอมยิ้มก่อนพูด
"กำลังคิดอยู่ว่าถ้าได้กอดนาย นายจะยังสั่นอยู่มั้ย?" อาซามิเอามือลูบไล้ไปที่แก้มชุ่มชื้น รู้สึกได้ถึงผิวบางที่เย็นเยียบ
และเขาก็อดไม่ได้ที่จะอยากจะมอบความอบอุ่นผ่านริมฝีปากให้
"อื้อ....." เฟยหลงทั้งคออ่อน เข่าอ่อน ร่างแทบจะยวบยาบลงไปในทันตา อาซามิสอดมือข้างหนึ่งเพื่อประคองศีรษะ
ส่วนอีกข้างหนึ่งก็ป่ายปัดไปทั่วร่างบาง แม้ว่จะมีมือของเฟยหลงรุกไล่ตาม....ราวจะห้าม
แต่เฟยหลงก็มิได้ห้ามแต่อย่างใด กลับรุกไล่เข้าไปยังจุดของตนเอง
"อ๊ะ....." เฟยหลงถึงกับสะดุ้ง! เมื่อมือใหญ่สัมผัสกับส่วนแข็งตึงของเขา พร้อมเคล้าเคลียอย่างโหยหา
เฟยหลงหลับตาไปตามจังหวะขึ้นลงที่อาซามิส่งมอบให้......
"อื้อ....ฮ้าา......"
เสียงครางสั่นเมื่อใบหน้าชายหนุ่มคลอเคลียที่ลำคอระหง เรื่อยลงมาถึงแผ่นอก อาซามิไม่วายจะหยอกล้อที่ยอดอกชูชัน
เรียกเสียงของเฟยหลงเป็นระยะ แถมยังไม่ลืมปรนเปรอส่วนล่างให้อย่างแทบจะร้าวราน.....
"อะ...อา...ซา..........มิ....." เสียงสั่นสะท้านนั้นบอกให้รู้ว่า เฟยหลงกำลังจะถึงจุดหมาย
อาซามิกระซิบข้างหูอย่างท้าทาย
"ปล่อยมาสิ ฉันรอรับนายอยู่....เฟยหลง"
"อึก~!!........แฮ่ก............." ไม่ทันสิ้นคำพูดของอาซามิดี เฟยหลงห้ามตัวเองไม่ได้อีกแล้ว
ร่างทั้งร่างแทบจะลงไปกองอยู่กับพื้น หากไม่ได้แขนแกร่งของอาซามิโอบอุ้มไว้
ผมที่ยาวเปียกน้ำแทบจะระพื้น......อาซามิปล่อยให้เฟยผ่อนแรงอยู่ซักพัก จนเขาคิดว่าหมดเวลาแล้ว
"ไหวรึยัง?" เฟยหลงไม่ตอบ.....นั่นคือโอเคสำหรับอาซามิ
ร่างสูงกำลังจะปลดกางเกงของตนออก มือขาวเนียนเอื้อมมายั้งไว้ อาซามิเงยหน้าขึ้นมาสบตากับดวงตารีเล็กเช่นกัน
แต่นั่น....ดูเหมือนเชิงท้าทายเป็นนัยๆ
"ไม่ต้อง ฉันเอง" เสียงเย้ายั่วผุดออกมาจากปากเรียวๆ คู่นั้น
อาซามิหยุดตัวเองไว้แค่นั้น ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ uke (ที่จะ on top ในไม่ช้า......คิกคิก)
เฟยหลงใช้แรงที่มีทั้งหมดผลักให้อาซามิติดชิดผนัง ก่อนจะบรรจงไล้เลียที่แผงอกกว้างๆ ของอาซามิ
ที่เขามักจะใช้เป็นที่พักพิงอยู่เสมอ อาซามิไม่ได้เปล่งเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมา
แต่สีหน้าที่บิดเบี้ยว บ่งบอกได้ถึงความพึงพอใจที่เฟยมอบความเร่าร้อนจากปลายลิ้นอุ่นๆ ให้เขา.......
เฟยหลงคล่องแคล่วต่อการสัมผัสให้อาซามิเป็นอย่างดี.....จะว่ารู้ใจเลยก็เป็นได้
เขารู้ดีว่า ยังไง ตรงไหน.....ที่จะทำให้อาซามิมีความสุขจากเขาได้
และนั่นคือสิ่งที่เฟยหลงมั่นใจว่า อย่างน้อยเขาก็ยื้อยึดอาซามิได้บ้างในยามแบบนี้.....
"อา......" เฟยหลงปฏิบัติต่ออาซามิได้พักใหญ่ กว่าอาซามิจะยอมเปล่งเสียงที่พยายามอดกลั้นเอาไว้
เฟยหลงยิ้มกริ่มในใจ เมื่อเขาเรียกเสียงแรกออกมาได้แล้ว....อาซามิก็จะไม่สามารถกลั้นเสียงนั่นไว้ได้อีกเลย
"....อืม......" เสียงใหญ่ทุ้ม ครางออกมา เมื่อริมฝีปากของเฟยหลงดุนดันเข้าออกจากส่วนปลายกลางลำตัว
เฟยหลงรู้จังหวะดีว่าควรจะหนักหน่วงหรือผ่อนเบาตอนไหน.....เขาทำราวกับว่า อยากจะมัดใจอาซามิให้ได้ภายในคราวเดียว
"อือม.....อือ.....อึก....!" อาซามิส่งเสียงครางเบาๆ ไม่หยุด พร้อมมือที่เกาะกุมเรือนผมของเฟยหลงที่ขยับไปมา
ตามจังหวะเข้าออก ถ้าเปรียบเฟยเหลงป็นผู้บังคับการ อาซามิก็คงเป็น co- ลำดับที่ 1 ทั้งคู่ปฏิบัติการด้วยความพร้อมเพรียง
จนอาซามิรู้สึกว่า ตนแทบจะละลายไปด้วยริมฝีปากเล็กๆ ที่ช่างหยอกล้อเล่นกับเขาเหลือเกิน......อา........
มือใหญ่ประคองร่างเล็กที่คุกเข่าอยู่ให้ยืนขึ้น เฟยหลงตีสีหน้างงเล็กน้อย.....เขากำลังตั้งใจทำอยู่นะ....!
จู่ๆ อาซามิมาหยุดการกระทำอย่างตั้งใจของเขาทำไม?....คิดไปก็หัวเสียเปล่าๆ....เพราะงั้นก็ยอมๆ ไปดีกว่า....(หุ หุ)
อาซามิกดให้เฟยหลงหันหลังให้ ริมฝีปากผ่าวร้อนของอาซามิลากไปตามแผ่นหลังที่ยาวได้สัดส่วน
แขนอาซามิเหยียดตึงไปคร่อมแขนเรียวเล็ก ก่อนจะกดร่างบางให้คุกเข่า แล้วอาซามิก็จับวางเฟยหลงให้ยึดขอบอ่าง
เฟยหลงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย แต่ก็เตรียมใจรับสถานการณ์ในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า
มือเกาะกุมขอบอ่างไว้อย่างเป็นที่มั่น ก่อนจะรู้สึกถึงเรียวนิ้วที่ล่วงล้ำเข้ามา.......
อาซามิประกบเฟยหลงจากด้านหลัง ก่อนจะกระซิบพร่าข้างหู
"อืม.....ยังลื่นง่าย เหมือนเดิมเลยนะ" ร่างกายของเฟยรับรู้ถึงการล่วงล้ำโดยไม่มีการต่อต้าน
เรียวนิ้วที่ดูใหญ่สมกับมือแกร่งของอาซามิ ผลุบหายเข้าไปอย่างง่ายดาย......เฟยหลงมิอาจปฏิเสธคำหยอกล้อนั่นได้เลย
"อื้ออ......." เฟยหลงกัดริมฝีปากเมื่อนิ้วเรียวเพิ่มเข้ามาอีก เฟยหลงบีบรัดตอบรับอย่างตกใจ
อาซามิยิ้มกริ่มต่อปฏิกริยานั่น......เขาจึงเร่งจังหวะเข้าออกให้ถี่กระชั้นขึ้น
"ฮ้า.....อาซามิ......พะ....พอ.....ก่อน....." เสียงตะกุกตะกักราวกับหายใจไม่ทั่วท้อง พยายามเปล่งออกห้าม
ขัดกับร่างกายที่แอ่นรับตามจังหวะเรียวนิ้วนั่น อาซามิพอใจกับทีท่านั้น เขาเองก็ใช้ว่าจะระงับความต้องการไว้ได้นาน
"ห่างหายไปนานขนาดนั้นเลยหรือไง" เสียงอาซามิกระซิบกระซาบอยู่ข้างหูอย่างท้าทาย
ความปรารถนาของเฟยหลงแทบจะขาดใจอยู่รอนๆ แล้ว.....
มือข้างนึงละจากขอบอ่างมาจับที่ข้อมือของอาซามิ ราวจะบอกให้เร่งการขยับนั้นให้เร็วขึ้นไปอีก.....
"อ๊ะ.......อ๊ะ......."
อาซามิรู้สึกอยากจะแกล้งต่อ แต่เสียงกระเส่าครางกับเรียวร่างที่โยกย้ายไปมาตามมือของเขานั้น
มันทำให้ความอดกลั้นแทบจะสิ้นสุดลง.....เห็นทีว่าจะช้าอยู่ไม่ได้....เพราะเขาเองก็แทบจะปะทุอยู่แล้ว
"นายต้องการอะไร? เฟย......"
เสียงพร่าที่เอ่ยถาม ก็ออกจะเกรงกลัวว่าถ้าไม่ได้คำตอบที่ต้องการ คงจะเหมือนถูกปลิดชีพอยู่ตรงนั้น!
"นะ....นาย.....ฉัน...ต้องการ...นาย....อา...ซามิ......ฮ๊ะ....อ๊าา......เร็วเข้า....."
คำพูดกระท่อนกระแท่นถูกใจอาซามิเป็นอย่างมาก....เฟยหลงจะได้ในสิ่งที่เขาต้องการ.....
"อื๊ออออ......." เฟยหลงกัดปากหนักขึ้น เมื่อถูกล่วงล้ำด้วยส่วนของอาซามิ
การเข้าไปคราวเดียวทำให้เฟยหลงต้องกรีดร้อง......หยดน้ำตาเริ่มเอ่อมาประดังประเด
"อืมม......อย่ากลั้นสิ......" อาซามิบอก
"ฮ๊าาาา....ฮ๊าาา......."
"ส่งเสียงของนายออกมาสิ....อึก...." อาซามิผู้ไม่ยอมแพ้ -- --" ค่อยๆ เร่งจังหวะเพิ่มขึ้น
ผิวกายที่สัมผัสกับเรือนผมที่งดงามยาวมันพริ้วไหว ไล่เลี่ยไปกองระพื้นในบางส่วน
มืออาซามิจับที่สะโพกมน เฟยบีบรัดอาซามิไว้ภายในอย่างเร่าร้อน
"ยิ่งทำอย่างนั้น.....ฉันยิ่งได้ใจนะ" ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้อาซามิก็ยังไม่วายหยอกล้อ
"อื๊อ....เจ้าบ้า.....ฉะ....ฉันจะไปแล้ว......."
"เดี๋ยวสิ......อือ......." อาซามิละมือจากสะโพกไปเกาะกุมส่วนอ่อนไหวของเฟยทางด้านหน้า
คงจะไม่ลืมที่จะปรนปรอก่อนจะถึงขีดสุด.....และเพียงแค่อาซามิขยับไปมาไม่กี่ทีเท่านั้น
"เฮือก....ปะ....ไปแล้วว......อึก...อึก...." ร่างบางกระตุกเกร็ง รับจังหวะบีบรัดการปลดปล่อยของอาซามิพอดี
"....อ๊า........"
อาซามิปล่อยของเหลวสู่ภายใน ความสุขสมท่วมท้นออกมาตามเรียวขา
เสียงหอบครางขับขานไปเคียงคู่กัน แขนแกร่งรวบร่างบางมาไว้ที่แนบอก
ควันจากน้ำที่ร้อนอุ่นได้ที่ ผสมปนเปไปกับลมหายใจที่รวยระริน.....
เฟยหลงปล่อยให้ร่างตัวเองทาทาบอยู่บนอกของอาซามิ หายใจด้วยเสียงที่เหนื่อยหอบ
มือใหญ่เสยผมที่เปียกปอนและชุ่มโชก.....เขารุนแรงกับเฟยไปรึป่าว? แต่เขาก็ไม่ได้บันยะบันยังเลยนี่น่า....
ถ้าเป็นอีกคน....เขาอาจจะระวังตัวมากกว่านี้ แต่นี่....เฟยหลง ชายหนุ่มที่รูปร่างพอๆ กับเขา
เพียงแต่ออกจะเพรียวบางกว่าเขาเท่านั้น......นั่นรึที่เขาไม่ได้ยั้งใจไว้เลย
อาซามิโอบกระชับเฟยหลงไว้ในอ้อมแขนแน่นเข้าไปอีก ก่อนจะประทับริมฝีปากที่หน้าผากมน
"ถึงฉันจะไม่หยุดนิ่ง....แต่ฉันก็นึกถึงนาย....เฟย"
อาซามิพูดเบาๆ อย่างไม่ได้กังวลว่าเฟยจะรับรู้หรือไม่......
ซักพักใหญ่ จึงสะกิดร่างบางให้ล้างตัวก่อนจะเป็นหวัดไปซะก่อน แล้วอุ้มพาไปยังเตียงนอนของเขา
แม้จะดูว่าเหนื่อยอ่อน แต่อาซามิก็รู้ได้ว่า เฟยกำลังมีความสุข.....
เขาจ้องมองใบหน้าเรียวยาว มือปัดปอยผมที่ระใบหน้า.....อาซามิก้มลงจูบที่ริมฝีปากเบาๆ.....
"อือ......." เฟยเอ่ยจากลำคอเล็กน้อย
อาซามิจดจ้องสีหน้าที่มีเลือดฝาดนั่น จูบที่หน้าผากอีกที แล้วชายหนุ่มเดินออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
:
:
[ To be continue ]
