Fiction : G-Defend
Pairing : Nishiwaki Tatsumi
Dr.Hashizume Shino
Type : Fan Fiction
Rate : NC-17
:
[Trick ]
:
...
..
.
"วันนี้คุณนิชิวากิเปิดประตูเข้ามาเลยนะครับ......ผมอยากจะแช่น้ำในอ่างซักหน่อยครับ"
เสียงหวานๆ ของคุณหมอชิโนะ......ยังดังก้องอยู่ในโสตประสาทของนิชิวากิ
ทั้งๆ ที่มันเป็นประโยคที่ถูกเอ่ยตั้งแต่เช้า ก่อนที่นิชิวากิจะย่างก้าวพ้นประตูห้อง
ถึงเสียงหวานๆ จะตะโกนไล่หลังมา เพราะกำลังแต่งตัวอยู่.....
จึงอาจจะได้ยินไม่ดังนัก และเขาก็รีบออกจากห้องด้วยความรีบที่จะมาทำงาน
แต่ประโยคนั้นทั้งประโยค ก็วนเวียนอยู่ในหัว และทำให้คอยนึกถึงอยู่ตลอดเวลาที่เข้าเวรตรวจ
ตั้งแต่ย่างก้าวออกมา..... จนถึงบัดนี้.....บ่ายสี่โมงกว่าแล้ว.......
'ผมอยากจะแช่น้ำ......'
'แช่น้ำ....แช่ในอ่าง.....อืม.....'
'แช่น้ำมีฟองสบู่ฟูฟ่อง....'
'ในอ่าง....ที่มีฟองสบู่'
'ชิโนะอยู่ในอ่าง.....'
'เนื้อตัวก็คงเต็มไปด้วยฟองสบู่'
'ชิโนะ............ฯลฯ'
ความคิดเหล่านั้นยังวนเวียนอยู่ในสมองของนิชิวากิ.....จนเขาแทบจะไม่ค่อยมีสมาธิ (นิชิวากิ๊~~คิดอาร๊ายยย?)
แม้ว่าวันนี้ทั้งวัน ก็มีงานยุ่งเหลือเกิน.....ตั้งแต่นาฬิกาบ่งบอกเวลา 16.00 หัวใจเค้าก็ล่องลอย กลับไปอยู่ที่ห้องพักแล้ว
แต่ทำไมวันนี้มันถึงยุ่งนัก.....ทำให้เขาต้องเข้าเวรต่อออกไปอีก.....2-3 ชม.
และเขาก็เริ่มจะเหนื่อยล้ามากแล้วด้วย
"นิชิวากิ.....อดทนหน่อยนะ.....ขอรบกวนแค่วันนี้แหละ"
"ครับ....หัวหน้ากอง....." ตอบไปงั้น แต่ในใจพูดว่า....'ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วยยย >_<!!'
ถึงแม้ว่าจะขัดเคืองหรือหงุดหงิดใจแค่ไหน.....แต่นั่นก็เป็นคำร้องขอจากหัวหน้ากอง
ที่มีหรือว่า......เขาจะปฏิเสธลง.......
20.45 น.
ชิ้ง!
'เฮ้อ.....เหนื่อยจริง ชิโนะไม่อยู่เหรอเนี่ย......'
ร่างสูงทิ้งตัวลงบนโซฟา วางแขนไว้บนที่ท้าวแขน พักคอไว้บนพนักเก้าอี้......
เขาได้ยินเสียงกุกกักอยู่ไกลๆ แต่ก็ไม่มีแรงที่จะเปิดเปลือกตาขึ้นมองดูเลย.......อืม......
.....
...
..
.
"คุณนิชิวากิ........." มือเล็กๆ เขย่าที่ไหล่กว้างอย่างเบาๆ แต่ร่างสูงก็ไม่ยักกะรู้สึกตัว.....
"คุณนิชิวากิครับ......คุณนิชิวากิ........" เสียงหวานๆ ยังพยายามจะเรียกต่อ......
จนคนที่นอนอยู่เริ่มรู้สึกเหมือนถูกรบกวน จึงพยายามเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างยากเย็น.....
"หือ??....."
"คุณนิชิวากิ ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะครับ" ใบหน้าที่คุ้นตา และสายตาที่ทอดออกมาด้วยความเป็นห่วง
ริมฝีปากบางๆ เอ่ยถามอย่างไม่ลังเล
"เหนื่อยหรือครับ........?"
"อือ.....นิดหน่อย..............กลับมาแล้ว ชิโนะ" นิชิวากิขยับตัวตั้งตรง แล้วก็ไม่ลืมจะเอ่ยคำทักทาย
"อ๊ะ.....ไม่ต้องลุกก็ได้ เดี๋ยวผมไปเอาผ้ามาชุบหน้าให้นะครับ......."
"อืม...ก็ดีนะ" มือใหญ่ของนิชิวากิเอื้อมไปบีบที่ท้ายทอยเพื่อคลายความเมื่อยล้า......
...
"ชิโนะ....."
นิชิวากิเอ่ยเรียกเบาๆ เมื่อเขาไม่ได้สังเกตในตอนแรกว่า ชิโนะเพิ่งออกจากห้องน้ำหรือ?
แต่ตอนนี้ร่างบาง....ในชุดเสื้อกล้าม สายเดี่ยว....อืม....จะเรียกอย่างนั่นก็ได้.......
เพราะสายที่คล้องไหล่มันเส้นเล็กจนแทบจะมองไม่เห็น......
เขาไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยว่า ชิโนะไปซื้อชุดแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?
เพราะดวงตาที่คมกริบจับจ้องไปที่หัวไหล่ขาวเนียน ที่ไร้สายเส้นคล้องอยู่ข้างนึง.....
'.....สงสัยเสื้อจะตัวใหญ่เกินไป.....'
นิชิวากิคิดได้เท่านั้น.......เพราะเจ้าของเรือนร่างบางๆ เดินตรงเข้ามาแล้ว
ร่างบางเดินละเลียดเข้ามาอย่างอ่อนหวาน.....ในมือนึงถืออะไรบางอย่างเข้ามาด้วย......
"อะไรน่ะ?"
"ของหวานครับ......คุณนิชิวากิทานอะไรมาหรือยังครับ......ผมเช็ดตัวให้นะครับ"
ชิโนะช้อนตาขึ้นมอง......ขณะที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้านิชิวากิ มือนุ่มๆ พยายามซอนผ้าเช็ดตัวที่เย็นเยียบ
ไปตามร่างของชายหนุ่ม.....เพื่อบรรเทาความเมื่อยล้า.......
"เอ่อ...ยัง.....แต่ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่......." นิชิวากิตะกุกตะกักบอก......
เขาไม่ค่อยแน่ใจว่า.... คนตรงหน้านี่ชิโนะคนเดิมหรือเปล่า.....
แต่ก็เอาวะ!! ไหนๆ ก็นึกจะมาเอาใจเขา วันนี้ก็ปล่อยให้เอาใจซะก็แล้วกัน
ถึงจะระแวงในท่าทางอยู่บ้าง แต่นิชิวากิก็คงจะต้องใจอ่อนยอมคุณหมอชิโนะนั่นแหละ......
"กลิ่นอะไร....หอมจัง...." แม้ว่าชิโนะจะเพิ่งอาบน้ำมาหมาดๆ แต่กลิ่นนี้ ไม่ใช่กลิ่นประจำที่เคยได้สูดดมนิ......
"น้ำมันระเหย......กลิ่นมะลิ......."
"มะลิ.....อะไรคือมะลิ....." ใบหน้าหวานยิ้มก่อนตอบ มือก็ยังไม่ละไปจากเรือนร่างชายหนุ่ม
"เป็นดอกไม้......มาจากประเทศไทย......ชิมะไปเที่ยว.....แล้วเอามาฝาก.....หอมหรือครับ......."
"อืม.....ก็หอมดี......."
"คงจะช่วยผ่อนคลายได้จริงๆ นั่นแหละ......" (เอ่อ.....กลิ่นมะลิ.....เป็นกลิ่นกระตุ้นความปรารถนาจ้ะ....อันนี้ชิโนะรู้ดี)
"วันนี้คุณนิชิวากิคงทำงานเหนื่อยสินะครับ.......งั้น....ผมนวดให้นะครับ"
คุณหมอคนสวยของเราขยับตัวลุกขึ้น......เกือบจะคร่อมร่างนิชิวากิ......
ร่างสูงสะดุ้ง จะขยับตัว แต่มือของร่างบางกดลงที่หัวไหล่ให้ประชิดติดพนักพิงของโซฟา
นิชิวากิไม่กล้าขยับตัว ได้แต่จ้องไปที่ใบหน้าของหวานใจ.....แล้วก็กลืนน้ำลายหนึ่งเอื้อก....!!
ชิโนะยิ้มที่มุมปาก เพราะขำกับอาการเป๋อๆ ของนิชิวากิ ที่นานๆ ครั้งจะได้เห็นเช่นนี้......
มือเรียวบางยังคงบีบนวดให้กล้ามเนื้อที่แข็งตึงผ่อนคลาย......ชิโนะจับไหล่ตึงแน่น แล้วบีบเคล้าเรื่อยลงมาจนถึงต้นแขน.....
นิชิวากิเกร็งตัวอย่างเห็นได้ชัด......ชิโนะกระซิบเบาๆ
"อย่าเกร็งสิครับ.....ไม่งั้นผมบีบไม่ได้นะ......." เสียงหวานเจื้อยแจ้วเพียงประโยคเดียว ก็ลงมือปฏิบัติต่ออย่างตั้งใจ
นิชิวากิเริ่มรู้สึกสบายตัวขึ้น.....เขาหลับตาและเอนศีรษะไปยังพนักพิงอีกครั้ง
เวลาที่เงียบสงบผ่านไปแค่ประมาณ 2 นาที.......จนเกือบเคลิ้ม.........
"แขนล่ำๆ อย่างนี้.......คงพร้อมที่จะสู้ศึกหนักคืนนี้แล้วสินะครับ......."
"ห๋าาาา......อะ....อะไรนะ????" นิชิวากิลุกพรวด!!!
แค่ศีรษะเท่านั้นแหละ เพราะถูกคุณหมอยึดไหล่ติดพนักเอาไว้แล้ว......ชิโนะหัวเราะอย่างอดขำไม่ได้
"คิก....คิก....." แล้วก็เงียบ........มือยังบรรจงนวดต่อ
นิชิวากิหงายคออีกครั้ง แต่คราวนี้......เค้าไม่กลับตาดีกว่า คิดว่านะ..... --- ---"
วันนี้ได้ยินอะไรแปลกๆ บ่อยจัง
"อ๊ะ........."
"น้ำมันครับ.......กลิ่นขิง" ชิโนะตอบให้ เมื่อเห็นสีหน้าสงสัยของนิชิวากิ
หลังจากที่ตนหยดน้ำอะไรบางอย่างที่แผ่นอกของเขา และกลิ่นก็จะหอมแบบแปลกๆ อย่างที่นิชิวากิไม่เคยได้กลิ่นนั่นมาก่อน
"ขิง.......??" นิชิวากิคิ้วขมวด
"ขิง......เป็นสมุนไพรครับ......ช่วยกระตุ้นให้ร่างกายสดชื่น......." ชิโนะเอ่ยๆ เบาตรงคำว่า ....'กระตุ้น'
แล้วมือบางๆ ก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นอก กล้ามเนื้อที่ดูแข็งแกร่ง ถึงจะไม่ใช้นักกล้ามเสียทีเดียว
แต่เมื่อมันได้ ความมันวาวของน้ำมันที่ทาลงไปแล้ว ก็ทำให้เกิดมิติที่สวยงามขึ้นได้.....ชิโนะมองดูแล้วก็อมยิ้ม
นิชิวากิรู้สึกเสียวๆ วูบๆ ยังไงก็ไม่รู้......ขิง......ทำให้ร่างกายสดชื่น......กระชุ่มกระชวย.....เหรอ.....?
แต่ทำไมตอนนี้เขาถึงรู้สึกแปลกๆ ไปล่ะ.....แล้ว.....แล้วยังมีชิโนะที่นั่งคร่อมทับเขาอยู่อีก......
สติสตังเริ่มไม่เข้าที่สำหรับนิชิวากิเสียแล้ว.......มันไม่ใช่แค่สดชื่น แต่ตอนนี้มันจะซู่ซ่ามากกว่าน่ะสิ -- --"
(ขิง.....เป็นกลิ่นที่ใช้ปลุกอารมณ์ให้คึกคะนอง....ราวกับนักรบ -- --" หึ หึ มีหรือที่ชิโนะจะไม่รู้.....)
มือบางไล่บีบเคล้นลงมาเรื่อยจนเลยไปถึงข้อแขน......ชิโนะลูบที่นาฬิกาเรือนที่มันติดอยู่กับข้อมือของคนรักประจำ
"นาฬิกาคุณสวยจังครับ........"
"หือ?.....ชิโนะชอบเหรอ" นิชิวากิทำหน้างงเล็กน้อย เขาใกล้จะพลุ่งพล่านแต่ชิโนะกลับถามอะไรเรื่อยเปื่อย.....
"เปล่าครับ.....ผมว่ามันอยู่กับคุณแล้วเท่ดีแล้วครับ.......ว่าแต่......มันจับเวลาได้มั้ยครับ......." ชิโนะเอ่ยถามอย่างเบาๆ
"อือ.....ได้สิ.....ใช้ประโยชน์ได้ตั้งหลายอย่าง......" นิชิวากิตอบ และสบตากับชิโนะที่ช้อนมองเขาอย่างมีเลศนัย.....
มือบางยันไว้ที่หน้าอก......ร่างบางโถมตัวเข้ากระซิบพร่าข้างหู.......
...
"งั้น.....คุณนิชิวากิช่วยตั้งเวลาให้หน่อยครับ......ผมจะจับเวลาคุณ......ถ้าคุณรู้จุดอ่อนผมภายใน 60 วินาที.........."
ชิโนะนิ่งอึ้งไปซักแป๊บ.....ก่อนจะเผยอยิ้ม แล้วกระซิบต่อ....ว่า.....
"......................ตอนนี้ผมไม่ได้ใส่ชั้นในครับ........................"
ปึ้ดดดด.........เสียงเส้นความอดกลั้นขาดผึง!!!!
นิชิวากิไม่เข้าใจซะทีเดียว....แต่เขาก็ไม่สามารถจะอดกลั้นในสิ่งที่ชิโนะหยิบยื่นให้เขาในตอนนี้ได้
ร่างบางที่โน้มตัวลงมาแทบจะแนบเนื้อกับเขาในคราวเดียว......
คอเสื้อที่กว้างเพียงพอกับที่สายตาของนิชิวากิจะสอดส่ายเข้าไปดูว่าภายในมีอะไรอยู่บ้างได้
มือเรียวเล็กที่เลื้อยไปอยู่ที่ต้นคอเขาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้........
แถมขาเรียวๆ ที่เปลือยเปล่าเนื่องจากเสื้อกล้ามได้ปิดกางเกงขาสั้นซะมิดชิดหมดแล้วในท่านั้นอีกเล่า -- --"
มือเรียวบางที่สอดเข้าใต้เรือนผมที่สั้นจนจะติดหนังหัว ราวกับจะบอกว่า ควรจะเริ่มได้ซะที....เมื่อเข็มจับเวลาเดินแล้ว
นิชิวากิละจากภวังค์ที่ครอบงำเขาเมื่อซักครู่ให้พ้นๆ ไป หันกลับมาสนใจสิ่งตรงหน้าที่ยั่วยวนเขาเหลือเกินจะดีกว่า......
มือใหญ่อ้อมและสอดเข้าสู่แผ่นเนื้อเนียบเรียบด้านหลัง......โดยริมฝีปากของเขาก็ไล้แทะไปเรื่อยๆ
ตั้งแต่ซอกคอจนถึงยอดอก ชิโนะที่ยังนั่งคร่อมอยู่ถูกปลุกเล้าด้วยน้ำมือของชายหนุ่ม
แต่เขาก็ยังเลี่ยงเสียงที่จะเปล่งออกมาในตอนนี้อย่างท้าทาย นิชิวากิเห็นว่าชิโนะอดกลั้นเพื่อจะเอาชนะเขา
ก็พยายามบีบเคล้นอย่างหนักหน่วงเพิ่มขึ้น......ปลายลิ้นที่ดูละเลียดกลับเร่งรัดจนแทบจะหยุดหายใจ......
มือสากกร้านลูบต่ำลงจนถึงสะโพกกลม พาลเอาขอบกางเกงขาสั้นแทบจะกองไว้ที่ตัก
ชิโนะพูดจริง......นอกจากเสื้อกล้ามด้านบนแล้ว ด้านล่างของเขาก็มิได้มีสิ่งอื่นนอกจากกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว
ที่ดูจะหลวมโครก พอให้เพียงชายหนุ่มกระตุกลงรวดเดียวก็กองถึงพื้นได้แล้ว..... -- --" (โอวว์ ชิโนะของชั้น >.<~!!)
หลายวินาทีผ่านไป ดูเหมือนนิชิวากิใกล้จะเข้าตาจนซะแล้ว......ชิโนะยังไม่ยอมเอ่ยครางซักครั้ง
เสียงติ๊กๆ เร่งเร้าให้เขายิ่งลนลาน.................ไม่ได้ผล............
นิชิวากิแทบจะขุดวิทยายุทธที่ร่ำเรียนมาทั้งหมดออกมาใช้ในคราวเดียว
มือใหญ่เริ่มรุกไล้ลงเบื้องล่าง......นิ้วเรียวยาวแซกซอนและหยอกล้อ......เขายังไม่แทรกซอนเข้าไปภายในหรอกนะ
เพราะเขายังคงรอ.....รอ......
ใช่แล้ว.....สีหน้าที่ชิโนะมองมาอย่างเว้าวอนนั่นแหละ คือสิ่งที่เขารอ.......นิชิวากิยิ้ม......เขาใกล้จะเข้าถึงเส้นชัย.......
"จะ....แกล้งกันหรือ....ครับ.....อืม......" เสียงหวานๆ แหบพร่า จากอารมณ์ที่นิชิวากิป้อนให้
รอยยิ้มที่มุมปากเห็นทีว่าคราวนี้.....เขาคงจะเป็นผู้กำชัย ชิโนะคงจะต้องยอมแพ้เขาไปโดยปริยาย
"อื้อออ........" นิ้วเรียวผลุบหายเข้าไปทางช่องแคบๆ นั่น......
แล้วกรรมการก็ยกธงร้องคราง.....นิชิวากิเข้าถึงเส้นชัยในเวลาเพียงแค่ 47 วินาที........
.....
...
..
.
"อ๊า.......คุณ.....นิชิวากิ......อ่า....." เสียงหวานๆ ครางครวญอยู่ใกล้ๆ หูเขา.....นิชิวากิยิ้มกริ่ม สุดจะภูมิใจในผลงาน......
ริมฝีปากที่เผยอขึ้นลง......มันช่างน่าจะรวบรัดด้วยริมฝีปากเขานัก นิชิวากิสัมผัสอ๋อยอิ่งอยู่บริเวณกระพุ้งแก้ม
สร้างความขัดใจเล็กน้อยให้แก่ชิโนะ
"อืมมมม......" ชิโนะมองตาปรือ......ด้วยอยากจะถ่ายทอดความหวาบหวามไปให้ นิชิวากิรู้สึกเป็นต่อ
จากการที่ไม่ตอบสนองความต้องการของคนรัก เขายังคงไล้วนอยู่แถวซอกคอในขณะที่ชิโนะโหยหาการจูบสัมผัส
'แกล้งกันดีนักนะ.....' ชิโนะได้แต่คิดในใจ
ในขณะที่ร่างกายก็เริ่มอ่อนระทวยไปกับเรียวนิ้วที่ยังคงคาค้างอยู่ภายในตัวเขา......มันไม่ได้อยู่เฉยแม้ซะวินาทีน่ะสิ!
"อื้อ......" เสียงครางแล้วครางเล่า ราวกับจะขาดใจเสียให้ได้ นิชิวากิยังไม่ยอมอ่อนข้อให้ชิโนะ
เมื่อเขายังไม่ยอมตกเป็นรอง คุณหมอก็คงต้องรวบรวมกำลังที่มีทั้งหมดในคราวนี้ให้ได้
"ดะ....เดี๋ยวก่อน......"
"หือ.....ทำไมล่ะ? ชิโนะชอบไม่ใช่เหรอ?" ยังเอ่ยถาม ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
"อืม......คุณชนะไปแล้วนิ.......คราวนี้.....ผู้แพ้......คงต้องยอมศิโรราบ......" ชิโนะปลายตาอย่างน่ากลัว
นิชิวากิไม่เห็นหรอก เพราะตอนนี้กำลังหลงมึนเมากับท่าทีแปลกๆ ของชิโนะมากกว่าจะคิดแผนเจ้าเล่ห์ออกมาต่อต้าน
นั่นคือสิ่งที่ชิโนะแอบเปรยยิ้มออกมา
นิชิวากินิ่ง......ราวกับอยู่ในความฝัน ชิโนะบรรจงจูบสัมผัสตั้งแต่ใบหน้า เรื่อยไล้ลงมาจนถึงแอ่งชีพจร
ยังไม่ได้เรียกเสียงครางในตอนนี้หรอก......ชิโนะไม่หวาดหวั่น เพราะไม่ใช่จุดหมายในตอนนี้.......
ชิโนะหยุดล้อเล่นกับยอดอกซักพัก เขาได้ยินเสียงเครือในลำคออยู่ด้านบน......จนต้องเหลือบมองเล็กน้อย
ใบหน้าของนิชิวากิที่ดูพึงพอใจเสียเหลือเกิน......ชิโนะยิ้มอีกครั้ง.......ก่อนจะเคลื่อนตัวลงมาจากท่าที่นั่งคร่อมเมื่อครู่
"โอ๊ะ......." ชายหนุ่มสะดุ้ง เมื่อมือบางเริ่มซุกซน ลูบไล้จุดอ่อนไหวของเขาที่เริ่มจะแข็งตึงขึ้นด้วยมือเรียวๆ บางๆ นั่น.....
นิชิวากิครางเสียง 'ซี๊ด...' เบาๆ พอไม่ให้ดูขายหน้า......เขาคงจะหน้าแดงแน่ๆ ถ้าแสดงสิ่งเหล่านั้นออกไป
ชิโนะหยุดการกระทำอย่างเบามือของตนลง......ก่อนจะเอื้อมไปหยิบของที่เขาถือมาด้วยก่อนหน้านี้
ผ้าซาตินบางๆ ถูกเปิดออก ใต้ผ้าผืนนั้นคือถ้วยไอศครีมที่ขึ้นไอเย็นตลบอบอวลขนาดใหญ่พอสมควร
ลูกเชอรี่วางเรียงอยู่อย่างสวยงาม.....
ชิโนะไม่ได้ปล่อยมือจากผ้าพันคอบางๆ ผืนนั้น นิชิวากิสงสัยในรอยยิ้มมุมปาก.....กับผ้าผืนสวย.......
แล้วนิชิวากิก็เข้าใจในคำตอบ เมื่อชิโนะใช้ผ้านั่นหยอกล้อส่วนกลางลำตัวที่ตั้งชูตระหง่าน
เนื้อผ้าแสนนุ่มสัมผัสไปตามที่มือของชิโนะไล้บังคับไปที่ผ้า......สร้างสัมผัสนุ่มนวลที่ถูไถเข้ากับส่วนนั้นของเขา
สัมผัสที่เบาหวิวราวกับล่องลอยไปในอากาศได้......แม้มันจะไม่อบอุ่น หรือค่อนข้างร้อน......
เหมือนเมื่ออยู่ในอุ้งปากของคนรักก็ตาม แต่ความรู้สึกแผ่วเบานี้.....มันช่างน่ารัญจวนใจไปพร้อมๆ กับใบหน้าท้าทายนั่น
"อืมมมม......" นิชิวากิครางพอให้ชิโนะพอใจในการกระทำของเขา ชิโนะหันไปสนใจกับถ้วยไอศครีมเยือกเย็น
ก่อนจะหยิบเชอรี่สีแดงฉ่ำเข้าปาก.......ชิโนะทำแก้มตุ่ยไปมาซักพัก......
แล้วเขยิบตัวขึ้นเท้าสองแขนบนเก้าอี้ เพื่อคร่อมตัวนิชิวากิไว้อีกครั้ง
ชิโนะโถมตัวเข้าหานิชิวากิ ริมฝีปากเผยอขึ้นจูบชายหนุ่มก่อนจะส่งอะไรบางอย่างผ่านไปให้จากจูบนั่น
ชิโนะ....ยิ้ม............ก่อนเอ่ย....ราวเด็กน้อยไร้เดียงสา......
"เค้าว่ากันว่า......ถ้าผูกก้านเชอรี่ได้.......จะจูบเก่ง......."
นิชิวากิหยิบสิ่งที่อยู่ในปากเค้าออกมา ก้านเชอรี่ถูกขมวดปมอย่างสวยงาม......นิชิวากิยิ้ม.......
ชิโนะยิ้มตอบแล้วเสเคลื่อนตัวลงมานั่งที่พื้นตามเดิม......ก่อนจะตักไอศครีมคำโตเข้าปากหนึ่งคำ..........
สีหน้าที่แสดงออกว่ามันเย็นยะเยือก เกินกว่าจะกลืนลงคอไปในทีเดียว......ถูกถ่ายทอดมาสู่นิชิวากิ....!
"อ๊าา.........." นิชิวากิร้องเสียงหลง.......อย่างไม่ทันตั้งตัว.......ไอศครีมที่ยังไม่ทันละลายในปากดี
กลับถูกโปะลงบนส่วนกลางลำตัวของเขาโดยชิโนะ!.......ไอเย็น....กำลังแผ่ซ่านไปถึงหัวใจ.....
ริมฝีปากบางคลุกเคล้าความเย็นกับท่อนแข็งของเขาอย่างหยอกล้อเล็กๆ.......นิชิวากิถึงกับหน้านิ่ว.....
และเมื่อความร้อนจากกระพุ้งแก้ม บดขยี้ความเย็นจนมันเริ่มละลายไปแล้ว กลับกลายเป็นสัมผัสที่สุดวิเศษ!
เขาไม่นึกเลยว่า มันจะรู้สึกดีถึงเพียงนี้........
ชิโนะหัวเราะชอบใจจากการกลั่นแกล้งคนรัก.......ใบหน้าที่เปรยยิ้มไม่สะทกสะท้านกับสายตาช่างตำหนิ......
แล้วกลีบปากบางก็หันไปทำหน้าที่ที่ขาดช่วงไปต่อ.......ลิ้นอุ่นที่ยังมีความเย็นหลงเหลืออยู่
บรรจงไล้เลียอย่างนุ่มนวล เล่นเอานิชิวากิส่งเสียงครางเบาๆ ในลำคอหลายครั้ง
นั่นก็เป็นที่น่าพึงพอใจมากแล้ว.......ชิโนะเริ่มปลุกเร้าทั้งริมฝีปากและมือร่วมกัน จากแตะลิ้มอย่างบางเบา
จนเจ้าของมันแทบจะขาดใจเป็นช่วงๆ หรือจะรุกเร้าหนักหน่วงรวดเร็วอยู่ในขณะนี้.......
"ชิ....โนะ......จะออก......."
"อืมมมม......." ไม่ทันสิ้นคำ กระแสอุ่นไหลล้นทะลักอุ้งปากบาง....ชิโนะกลืนกินสิ่งที่เขาถ่ายทอดออกมาจนหมดสิ้น.....
ก่อนจะเปรยยิ้ม.......
......นิชิวากิชิงชังในความพ่ายแพ้ของเขาเหลือเกิน.......
ความน่ารักของชิโนะในตอนนี้มันทำให้เขาสุดจะอดใจแล้ว!
"มานี่เลยมะ" เสียงราวกับออกคำสั่ง แต่ชิโนะก็เขยิบตัวขึ้นรับกับอ้อมแขนของนิชิวากิที่จะเขามาพยุงพอดี
"ร้ายนักนะชิโนะ....." นิชิวากิประกบริมฝีปากอย่างบางเบา จนชิโนะเริ่มจะยอมเผยอกลีบปากให้เรียวลิ้นของนิชิวากิซอนเข้าไปปลายลิ้นสัมผัสกันอย่างเสียวสะท้าน นิชิวากิได้รับร่องรอยของเขาคืนในริมฝีปากอุ่นนั่น ชิโนะน่ารักเหลือเกิน.......
ทั้งใบหน้าก่อนนี้ และตอนนี้ที่ยิ่งทำให้นิชิวากิลุ่มหลงอย่างหนัก.......เขาจูบละเลียดไปมา จนเริ่มจะหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ
"อื้อ......" ชิโนะทักท้วงเมื่อเริ่มจะหายใจไม่ออก
"ขอโทษ......เจ็บมั้ย......." นิชิวากิหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงครางหวาน ราวตำหนิการกระทำที่รุนแรงเกินไป
"ไม่ครับ......" ชิโนะยิ้มให้อีกครั้ง พร้อมเอามือแตะที่ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาเปล่งประกายความนัยให้รู้
"ไม่ว่ามันจะเป็นยังไง......ถ้าเป็นคุณนิชิวากิ....ผมก็ยอมรับได้ครับ......." เสียงอ่อนหวานจับใจนิชิวากิมากเกินไป
จนทำให้ชิโนะ ไม่ได้รับรู้เลยว่า ตัวเองเป็นตัวกระตุ้นนิสัยพรานล่าเนื้อของนิชิวากิให้กลับมาคืนชีพอีกครั้ง
"งั้นฉันไม่ปรานีนะ" นิชิวากิตัดสินใจพูดออกไป เพื่อเตือนให้รู้ว่าต่อไปเขาคงจะไม่หยุดการกระทำของเขา
ไม่ว่าจะมีเสียงอ้อนวอนแค่ไหน.......ชิโนะก็ต้องยอมรับได้นะ.......
"ดีครับ"
'ห๋า???' เสียงร้องในใจนิชิวากิ ดังขึ้น......ไม่คิดว่าชิโนะจะตอบเขาเช่นนี้ เขาจะพูดต่อ
แต่เมื่อหันไปสบตาหวานๆ ของชิโนะที่กำลังส่งยิ้มอย่างเย้ายั่วมาที่เขา ทำให้เขาลืมหัวข้อสนทนาเมื่อครู่นี้ไปเลย
"อย่าลืมนะครับ......ความปรานี เปรียบเหมือนคมมีด ที่จะกรีดตัวคุณเอง......"
ชิโนะกระซิบบอกที่ข้างหู แล้วก็โอบลำคอของเขาไว้อย่างหลวมๆ
ยิ้มนิ่งเงียบที่แสดงออกมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็ช่างยั่วยวนหัวใจชายหนุ่มซะเหลือเกิน
ร่างบางที่คร่อมร่างของ ตนไว้ในขณะนี้.....อยู่ไม่เกินเอื้อมที่จะสัมผัส.....ลูบไล้.....ผิวเนียนๆ นี่เลย
มือใหญ่ของชายหนุ่มเริ่มจะเปะปะไปทั่วแผ่นหลัง ริมฝีปากบางสั่นสะท้านไปด้วยความรู้สึกที่ถูกสัมผัสอกขาวๆ แอ่นรับ
กับจังหวะที่ถูกลูบไล้.....ช่างเป็นลีลาที่น่าประทับใจ......กลีบปากล่างที่เผยอขึ้นนั่นก็เหมือนจะดึงดูด
ให้นิชิวากิหลงเข้าไปติดกับในทันที! ทั้งคู่แลกสัมผัสปลายลิ้นกันอย่างไม่ลืมหูลืมตา
......วันนี้มันวันอะไรกันนักหนา.....
นิชิวากิรู้สึกสับสนในใจ แต่คำถาม ไม่มีแรงส่งให้ร่างกายของเขาจะหยุดการกระทำได้ซักนิด
ชิโนะเริ่มปั่นหัวให้เขาเริ่มร้อนขึ้นอีกแล้ว.......
ชิโนะรั้งท้ายทอยของนิชิวากิให้แนบเข้ากับลำคอ นิชิวากิก็ไม่ได้ละเลยหน้าที่ตรงนั้น
มือใหญ่เลื่อนสัมผัสจากแผ่นหลังมาทางด้านหน้า พบกับส่วนแข็งตึงของชิโนะที่รอรับอยู่ก่อนแล้ว
มือบางที่รั้งท้ายทอยกดให้นิชิวากิเลื่อนต่ำลงไปอีก.....เสื้อบางๆ ระหว่างใบหน้าของนิชิวากิที่ซุกซอนสัมผัสกับยอดอกชูชัน
ทำให้ร่างบางสั่นสะท้าน มันให้มีความรู้สึกที่เสียวซ่านมากกว่าจะถูกหยอกล้อด้วยเรียวลิ้นอุ่นๆ โดยตรงเสียอีก
นิชิวากิคิดอยากจะเอาคืนจากตอนที่ถูกชิโนะแกล้งด้วยผ้าซาตินนั่น......
"อื้อ......" เสียงชิโนะเริ่มเปล่งครางออกมา
ไม่รู้ว่าด้วยส่วนบนที่ถูกหยอกล้อ หรือส่วนหน้าตักที่ถูกนิชิวากิกำลังปรนนิบัติให้......อย่างเร่งร้อน.......
"ฮ้าาา............." ซักพัก.....ร่างบางก็กระตุกเกร็ง ก่อนจะปล่อยให้น้ำขาวขุ่นไหลอุ่นออกมาเต็มมือนิชิวากิ
"แฮ่ก......." ชิโนะทิ้งตัวลงบนอกของเขา
"ขอโทษครับ......ไม่ทันบอก......"
"อืม ไม่เป็นไร" นิชิวากิจูบเบาๆ ที่ขมับ ที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อที่ไหลลงมาจากเส้นผมที่พริ้วไหว
......เขาชอบสูดกลิ่นหอมๆ ประจำตัวชิโนะในยามนี้อยู่แล้ว.....ยิ่งชิโนะอยู่บนร่างเขา ให้เขาได้กลิ่นได้ถนัดอย่างนี้......
มีหรือที่นิชิวากิจะมีเวลาไปรู้สึกโกรธอะไร?
ชิโนะยังตัวหอบโยนอยู่พักนึง ก่อนจะยันตัวเองออกจากอก
"จะไม่หยุดแค่นี้ใช่มั้ยครับ......." เอาอีกแล้ว.....รอยยิ้มอย่างนี้อีกแล้ว มันช่างทรมานใจเขาเหลือเกิน.....
ร่างบางขยับตัวเล็กน้อย แล้วก้มลงจูบริมฝีปากของนิชิวากิ การกระทำดำเนินไปเรื่อยๆ
ในขณะที่ภายในตัวของนิชิวากิก็เริ่มจะกลับมาร้อนปะทุขึ้นมาอีกครั้ง
ชิโนะรู้สึกได้ เมื่อนิชิวากิเริ่มมีปฏิกริยาตอบรับ.......แน่นอน......ชิโนะ ยิ้ม......
ร่างบางหันไปหยิบผ้าซาตินผืนบางขึ้นมาอีกรอบ คราวนี้หวังว่าคงไม่เอามาทำอะไรอีกนะ......??
ใช่!.....ชิโนะไม่ได้ใช้ผ้าผืนบางๆ ทำอะไรเล่นชวนสยิวอย่างนั้นอีกเป็นแน่......ก็เขายังคงนั่งคร่อมร่างนิชิวากิไว้อยู่
ชิโนะกางผ้าผืนเล็กบนตัก แล้วพับเป็นสองท่อน......ให้พอเห็นภาพผ่านผ้าเป็นเงาลางๆ
แล้วร่างบางก็โถมตัวเข้าหา ผ้าบางๆ ถูกวางทาบตามแนวดวงตา.....ชิโนะเอื้อมแขนไปผูกปมไว้ด้านท้ายทอย......
เมื่อลองขยับไปมาจนมันกระชับแล้ว.....ก็ผละออกมา......ก่อนจะก้มลงกระซิบเบาๆ
"หาให้เจอนะครับ......"
นิชิวากิยิ้มมุมปาก......ชิโนะอยากจะลองความสามารถของเขางั้นหรือ......?
"อ๊ะ......" นิชิวากิเริ่มลงมือหาอย่างที่ชิโนะว่า เขาเริ่มสอดมือเข้าใต้เนื้อผ้าลื่นอีกครั้ง แล้วก็ลูบไล้ลงต่ำจนถึงสะโพกกลม
ที่เกือบจะทับส่วนกลางลำตัวของเขา.......ก่อนที่จะกระชากเสื้อผ้าที่แสนจะน่ารำคาญนั้นออก......
นิชิวากิระดมจูบไปทั่วเรือนร่างเท่าที่มีที่ว่างที่เขาจะทำได้......เนื่องจากไม่สารถมองเห็นได้ถนัดนัก......
แต่ผิวขาวนวลเริ่มมีรอยจ้ำปรากฏขึ้นบ้างแล้ว ซักพัก.....นิ้วยาวเริ่มคลำหาทางชำแรกเพื่อจะแทรกเข้าไปภายใน
ร่างบางสะดุ้ง! ตกใจเล็กน้อย......ความอุ่นจากภายใน ยิ่งเร่งให้นิชิวากิอยากจะแลกความเย็นจากภายนอกเข้าไป.......
เสียงชิโนะครางด้วยความสุดกลั้น ช่องทางที่ถูกล่วงล้ำ เริ่มจะมีน้ำเอ่อชื้นออกมาแล้ว.....นั่นเป็นสัญญาณที่ดี!
นิชิวากิช่างหยอกล้อ......กลั่นแกล้ง......ยั่วเย้า......จะเรียกคำไหนดี?......ที่จะทำให้ชิโนะร้องออกมาอย่างนั้น........
"อ๊าา........." เสียงชิโนะ ก็ยิ่งจะเร่งให้นิชิวากิหยอกให้มากขึ้นไปอีก
จนต้องมีใครซักคนสิน่า......ที่จะทนไม่ได้.......
"ร้องขอสิชิโนะ ชิโนะอยากได้อะไร.....ร้อง...ขอสิ......"
นิชิวากิเองก็เสียงสั่นเครือ เขาเป็นผู้ปลุกเร้าอารมณ์แท้ๆ แต่ตอนนี้เขาเหมือนตกอยู่ในหลุมพรางของตัวเอง
"อ้า......คุณ.....นิชิ....วากิ.......ได้โปรด........"
นิชิวากิได้ชัยชนะอีกครั้ง เขายกสะโพกของชิโนะขึ้น เขาเองก็พร้อมที่จะรอรับอยู่แล้ว
ชิโนะหอบ เสียงหายใจที่สม่ำเสมอ.....ให้หน้าอกสะท้าน.....ด้วยความเหนื่อย.....ความสุดกลั้น.....หรืออะไรก็แล้วแต่.....
"ชิโนะคงต้องช่วยผมละ....ผมไม่เห็น......."
นิชิวากิแอบยิ้มมุมปาก แม้ตอนนี้อยากจะเห็นสีหน้าของคนรักใจจะขาด
ร่างบางมีสติพอที่จะกะจุดลงตำแหน่งได้พอดี
"อื้ออ......."
"เจ็บมั้ย.....ค่อยๆ นะ"
"อืม.....ครับ......." ชิโนะทำหน้านิ่ว.....นิชิวากิสงสารจับหัวใจ เขารู้ว่าชิโนะคงทรมาน
แต่อีกเดี๋ยวความทรมานก็คงจะค่อยๆ จางหายไป....ชิโนะ......
"อื้อออ.....ได้แล้วครับ........"
"ชิโนะ ขยับสิ" ไม่บ่อยครั้งที่นิชิวากิจะอ้อนเรียกร้องตามความต้องการของใจบ้าง
ชิโนะยิ้มอย่างเขินๆ ไม่ตอบอะไร.....แต่ก็เริ่มทำท่าขยับไปมาเบาๆ.......ให้คนรัก.......
มือเรียวเล็กก้มลงปลดเข็มขัดออกจากขอบกางเกงของนิชิวากิที่กองอยู่ใกล้ๆ
ชิโนะจับที่หัวเข็มขัดแล้วรูดดึงในทีเดียว ก่อนจะมาผูกรัดไว้กับตัวอย่างหลวมๆ
แล้วก็กลับมาขยับร่างเบียดนิชิวากิไปมาตามเดิม
".......คุณนิชิวากิ....นำผมไปสิครับ......." นิชิวากิไม่รู้ว่าชิโนะจะทำอะไรในตอนแรก
แต่ขณะนี้ชิโนะยื่นปลายเข็มขัดยาวๆ นั่นให้ นิชิวากิยิ้ม.....ไม่สงสัยใดๆ อีก.......
ชายหนุ่มเริ่มดึงดันเข็มขัดเส้นนั่น พร้อมๆ ไปกับจังหวะที่ชิโนะขยับ.....จากเบาๆ.....เนิบนาบ.....จนรู้สึกไม่ทันใจ.....
นิชิวากิจึงเริ่มกระตุกปลายเส้นให้เร็วขึ้นอีก
ชิโนะ โน้มเข้ามากระซิบพร่า.......
"........ทำสิครับ......ทำตามใจที่คุณปรารถนา......ทำอย่าง....ไร้ความปรานี......."
เสียงชิโนะเปิดทางอย่างนั้น ก็คงจะเตรียมรับสถานการณ์อย่างเต็มที่
นิชิวากิไม่รอรีอะไรอีกแล้ว......สุดปลายมือ เริ่มเร่งจังหวะให้ร่างบางโน้มเข้า โน้มออกจากตนเอง
"ระ....เร่งหน่อยสิ....ชิโนะ......."
คำสั่งสั่นเครือของผู้บัญชาการอีกทีหนึ่ง.....ร่างบางบังคับจังหวะให้เร่งขึ้น ตามใจคนรัก.......
"อ๊ะ.....อ้า.......นิชี่............นิชี่........" เสียงกระเส่าครวญ.....เรียกชื่อ.....หวานจับใจ
จังหวะถูกเร่งอยู่เพียงไม่นาน
"ชิ....โนะ......อึ่ก......."
"นิชี่.......อ๊าาาาา............."
ความเร็วหยุดกึก! เมื่อทั้งสองร่างกระตุกเกร็งพร้อมๆ กัน
ร่างบางโถมเข้ากอดชายหนุ่ม และชายหนุ่มก็โอบรับร่างชุ่มโชกนั่นไว้ด้วยลำแขนของเขา
ผ้าบางๆ ที่โพกพันดวงตาหลุดไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้.......คงจะทนการโรมรันไม่ไหวละมั้ง.....^ ^
"อืม ชื่นใจจัง....ที่รัก......"
นิชิวากิกรอกคำพูดใส่ข้างหู ชิโนะยังหอบครางอยู่ในอ้อมกอดเขา วันนี้ทำไมเขารู้สึกเหนื่อยซ้ำซากอย่างนี้นะ
แต่เขาก็รู้สึกอิ่มเอมยังไงไม่รู้.....กะว่าเดี๋ยวฟื้นกันเมื่อไหร่ คงต้องเรียกชิโนะมาสอบสวนซักครั้งแล้วล่ะมั้ง
โทษฐานที่ทำให้หัวใจเขาปั่นป่วนได้ถึงเพียงนี้.....
นิชิวากิยิ้ม ก่อนจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน.......
"อย่ามาหลับตรงนี้นะครับ.......คุณนิชิวากิ......ตื่นเถอะครับ......" ชิโนะใช้มือตบที่ข้างๆ แก้มเบาๆ
"ไปที่เตียงเถอะครับ.....คุณนิชิวากิ......"
...
".....คุณนิชิวากิ.....ตื่นครับ....."
".....คุณนิชิวากิ....อย่านอนตรงนี้สิครับ......"
...
"คุณนิชิวากิ....ลุกไปนอนที่เตียง......เถอะครับ....."
ชายหนุ่มลืมตา เมื่อรู้สึกอะไรหนักขึ้นๆ ยามมากระทบที่แก้ม เขากระพริบตาถี่ๆ ทำหน้างงๆ อยู่บ้าง
เนื่องจากใบหน้าเรียวงามคุ้นตา ขยับปากพูดอะไรไปมาก็ดูไม่ถนัดนัก
เมื่อเห็นนิชิวากิลืมตาขึ้นแล้ว คุณหมอชิโนะก็ถอยจากที่พื้นข้างๆ เขา ไปนั่งที่โซฟาอีกตัว
"อือ.........กลับมาแล้ว ชิโนะ" สมองนิชิวากิสั่งการให้พูดอย่างนั้น
"ครับ......" ชิโนะตอบแค่นั้น ....
ก็นิชิวากิจ้องเขาไม่วางตา.....ก่อนจะเอ่ยกับร่างบางที่นั่งกระมิดกระเมี้ยนอยู่
"....ชุดนี่......?"
"เอ่อ....ขอโทษครับ.....พอดีวันนี้ เครื่องปั่นแห้งมันเสีย ผมใส่ชุดอยู่บ้านลงไปทั้งหมด
ชุดนี้...พอดี ชิมะซื้อมาฝาก.....ก็เลย.......เอ่อ....ถ้ามันดูไม่สุภาพ เดี๋ยวผมไปเปลี่ยนก็ได้ครับ"
นิชิวากิคงตกใจที่เขาใส่เสื้อผ้าที่ดูออกจะเหมือนผู้หญิง.....เสื้อกล้ามสายเดี่ยว.....และกางเกงขาสั้นกุด
ชิมะ! นะ ชิมะ....ซื้ออะไรมาฝากอย่างนี้ก็ไม่รู้....... Y_Y ชิโนะได้แต่คิดในใจ.....คงโกรธ ไม่พอใจ.....ไปเปลี่ยนดีกว่า
".....คุณนิชิวากิ....คุณ...นิชิวากิ....."
นิชิวากิกลืนน้ำลายเอื้อก ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กเอาไว้
"เดี๋ยวก่อนสิ.....ฉันไม่ได้พูดว่าอะไรซักคำ"
นิชิวากิกระตุกข้อมือให้นั่งลงบนตักเขาแต่โดยดี จ้องมองราวกับนักสืบที่ต้องการค้นหาอะไรบางอย่าง
ที่ยังคาใจ.......
"อะ....อะไรหรือครับ" ชิโนะก้มหน้า วันนี้นิชิวากิดูแปลกๆ จ้องเอาๆ อย่างนี้ เขาทำอะไรผิดนะ....??
"ปะ.....เปล่า.....แค่รู้สึก.....อยากกอดชิโนะ ไม่ให้ไปไหนนะ......."
จบประโยคนิชิวากิก็โอบรัดคนรักไว้อย่างแนบแน่น......จมูกก็สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ นี่คงเพิ่งอาบน้ำมาล่ะสิ......
ถึงจะรู้สึกแปลกๆ แต่ชิโนะก็ไม่ได้ปฏิเสธ ปล่อยให้ชายหนุ่มกอดรัดอยู่ซักพัก...... 'แปลกจัง.....ทำไมอ้อนจังน้า...?'
ก่อนที่จะรู้สึกตัวว่านิชิวากิกำลังไล้จมูกไปตามเนื้อตัวของเขา.......ชิโนะรีบหาทางกระเด้งออกจากอ้อมกอดนี้ดีกว่า
"เอ่อ....คุณนิชิวากิมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวผมไปเอาผ้ามาชุบหน้าให้นะครับ......"
"หือ?" นิชิวากิขมวดคิ้ว.....อะไรคุ้นหูอย่างนี้ มันอะไรกันนะ???
"อือ....." ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างงงๆ เหมือนกัน
...
..
.
"ชิโนะ"
นิชิวากิเอ่ยเรียกเบาๆ หลังจากชิโนะหายไปนาน เขาคิดในใจว่า....ทำไมเสื้อดูพอดีตัวนักนะ....?
นิชิวากิคิดได้เท่านั้น.......เพราะเจ้าของเรือนร่างบางๆ เดินตรงเข้ามาแล้ว......
ร่างบางเดินละเลียดเข้ามาอย่างอ่อนหวาน.....ในมือนึงถืออะไรบางอย่างเข้ามาด้วย
"อะไรเหรอ???"
"ของหวานครับ....ไอศครีมกับเชอรี่ที่คุณชอบไง คุณนิชิวากิทานอะไรมาหรือยังครับ?......ผมเช็ดตัวให้นะครับ"
ชิโนะช้อนตามอง ขณะที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้านิชิวากิ
"มานี่เลยมะ......!!"
"อ๊ะ....อะไรกันครับ.......!!!" ชิโนะร้องหน้าตื่น.....นิชิวากิกระชากแล้วยกตนพาดกับบ่า แล้วพาเดินไปที่เตียง
ก่อนจะวางคนรักลงบนเตียงเบาๆ
"ไม่ต้องเช็ดต้องอะไรกันแล้ว.....!!"
"อ๊ะ......อะไรครับ......อื้อ......." นิชิวากิกดริมฝีปากลงไป พร้อมๆ กับความหัวหมุนในความคิดของตน
เขาใจร้อนเกินกว่าจะให้มันเป็นไปตามที่ชิโนะได้ทำเอาไว้(?) เขาคงจะทนความยั่วยวนของชิโนะไม่ไหวเป็นแน่.....??
เพราะงั้นในตอนนี้ เขาจัดการกับชิโนะตรงหน้าเสียดีกว่า จะให้ขาดใจตายเพราะไม่ได้แตะต้องชิโนะซักที!
คุณหมอชิโนะเองไม่อยากจะคิดหรอกว่า จริงๆ แล้ว ก็เฝ้ารอให้นิชิวากิกลับมาเหมือนกัน
ถึงได้อาบน้ำ ทำเรือนร่างให้ดูสะอาดสอ้าน อย่างนี้ไปเพื่ออะไรกันล่ะ.....? คิดไปก็เขินไป.......
แต่คุณนิชิวากินี่สิ.....ใจร้อนอย่างที่ไม่ทันได้ตั้งตัว.....
"อื้อ......คุณนิ..ชิ......" ชิโนะพยายามเอ่ยถาม
"ยะ..อย่า....." นิชิวากิเอามือปิดปากคุณหมอไว้
"ตอนนี้ห้ามถามอะไรทั้งนั้น สิ่งที่จะหลุดออกจากปากชิโนะได้ คือเสียงคราง......และก็............."
นิชิวากิทำท่าครุ่นคิด
"เอ่อ.....แล้วก็....อะ...อะไรครับ......" ชิโนะอดความสงสัยในความเงียบนั้นไว้ไม่อยู่
"แล้วก็....นิชี่....ให้เรียกฉันว่า...นิชี่...."
แม้จะงงๆ.....แต่คุณหมอก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย
คืนนั้น ก็ไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกมาจากห้อง นอกจากเสียงของคุณหมอที่ฟังไม่ค่อยได้ศัพท์
และอีกชื่อหนึ่งชายหนุ่ม.....ที่ถูกร้องเรียกซ้ำๆ อยู่หลายต่อหลายครั้ง......
[ End of Trick from Shino!! ]
~โอว....มายชิโนะ >.<~!!